توپ بازی نرم کودک وسیله سادهای به نظر میرسد، اما برای کودک زیر پنج سال همین وسیله ساده میتواند به تمرین حرکت، هماهنگی دست و پا، گرفتن، قل دادن و بازی مشترک با والدین کمک کند. انتخاب درست یعنی توپ آنقدر نرم و سبک باشد که ضربه خطرناک نسازد، آنقدر بزرگ باشد که خطر بلع نداشته باشد، و آنقدر قابل شستوشو باشد که استفاده روزانه دردسر نشود.
برای خرید توپ نرم، ظاهر رنگی یا عکس محصول کافی نیست. باید سن کودک، فضای بازی، عادت به دهان بردن وسایل، جنس توپ و امکان تمیز کردن را کنار هم ببینید. توپ نامناسب ممکن است خیلی زود پاره شود، بو بگیرد، قطعهای از آن جدا شود یا در خانه کوچک بیشتر مزاحم باشد تا کمککننده.
برای چه سنی چه توپی مناسبتر است؟
برای نوزاد و کودک کوچک، توپ باید بزرگ، سبک، نرم و بدون قطعه جداشدنی باشد. در این سن، کودک ممکن است توپ را به دهان ببرد، روی آن بیفتد یا با دو دست فشار دهد. برای کودک نوپا، توپ کمی بزرگتر و قابل قل دادن معمولاً بهتر است، چون کودک تازه راه رفتن، دنبال کردن مسیر و هماهنگی حرکت را تمرین میکند.
برای کودک فعالتر، توپ نرم میتواند بازی داخل خانه را امنتر کند، اما همچنان نباید خیلی سنگین یا جهنده باشد. توپهایی که برای فضای باز یا کودکان بزرگتر ساخته شدهاند، الزاماً برای اتاق کوچک و کودک خردسال مناسب نیستند.
اندازه توپ را جدی بگیرید
توپ خیلی کوچک برای کودک خردسال خطرناک است، چون ممکن است وارد دهان شود یا قطعهای از آن کنده شود. توپ خیلی بزرگ هم کنترل بازی را سخت میکند و ممکن است کودک را کلافه کند. اندازه مناسب باید با دست کودک، فضای خانه و نوع بازی هماهنگ باشد.
- برای کودک زیر سه سال، توپ باید آنقدر بزرگ باشد که خطر بلع یا گیر کردن نداشته باشد.
- توپ خیلی سفت برای بازی داخل خانه انتخاب خوبی نیست.
- توپ خیلی پرشدار در اتاق کوچک ممکن است به صورت، شیشه یا وسایل خانه بخورد.
- اگر توپ صدا دارد، قطعه تولید صدا باید کاملاً داخل بدنه و غیرقابل دسترس باشد.
جنس و بو مهمتر از طرح است
توپ نرم کودک نباید بوی تند پلاستیک، رنگ یا مواد شیمیایی بدهد. سطح توپ بهتر است لطیف، بدون لبه، بدون درز تیز و قابل تمیز کردن باشد. بعضی توپهای ارزان بعد از چند بار فشار دادن یا شستن ترک میخورند، پوسته میشوند یا رنگ پس میدهند. اینها برای کودکی که وسیله را لمس میکند یا به دهان میبرد مناسب نیستند.
اگر کودک پوست حساس دارد یا سابقه آلرژی پوستی نشان داده، مدلهای عطردار، پرزدار یا دارای رنگ و چاپ نامطمئن انتخاب محتاطانهای نیستند. در این حالت، مدل سادهتر و قابل شستوشوی مطمئن بهتر از مدل پرجزئیات است.
توپ نرم برای خانه کوچک
در خانه کوچک، توپ باید برای بازی آرام قابل استفاده باشد، نه اینکه مدام به وسایل بخورد. توپ خیلی جهنده یا سنگین ممکن است برای کودک هیجانانگیز باشد، اما کنترلش سخت است. برای فضای داخل خانه، مدل سبک و کمصدا معمولاً بهتر از توپهای ورزشی یا بادی بزرگ است.
قبل از بازی، اطراف کودک را خلوت کنید. گوشه میز، پایه مبل، لیوان، کابل و اسباببازیهای ریز کنار مسیر بازی میتوانند زمین خوردن یا برخورد ایجاد کنند. توپ نرم خطر ضربه را کم میکند، اما جای نظارت والد را نمیگیرد.
شستوشو و نگهداری
توپ کودک روی زمین میافتد، با دست و دهان تماس پیدا میکند و گاهی بیرون از خانه استفاده میشود. اگر سطح توپ قابل شستوشو نباشد یا بعد از شستن دیر خشک شود، نگهداری آن سخت میشود. بهتر است بعد از بازی بیرون از خانه، توپ را تمیز کنید و اجازه دهید کاملاً خشک شود.
اگر توپ ترک خورده، پوسته شده، قطعه داخلی آن بیرون آمده یا بوی بد گرفته است، دیگر برای کودک خردسال مناسب نیست. تعمیر موقت با چسب یا دوخت، اگر سطح زبر یا قطعه جداشدنی بسازد، ریسک را بیشتر میکند.
چه زمانی توپ بازی نرم نخریم؟
اگر کودک هنوز کنترل نشستن یا ایستادن ندارد، بازی با توپ باید بسیار کوتاه، آرام و زیر نظر باشد. اگر کودک بعد از بازی درد، بیحالی، گریه غیرعادی یا مشکل حرکتی نشان میدهد، موضوع را با پزشک کودک مطرح کنید. توپ یا هر وسیله بازی، جای بررسی پزشکی را نمیگیرد.
اگر قرار است توپ در مهد، مهمانی یا فضای مشترک استفاده شود، بهتر است مدل قابل شستوشو و کمصدا انتخاب شود. توپهای پارچهای یا فومی بعد از بازی گروهی باید از نظر پارگی، کثیفی و جدا شدن قطعات بررسی شوند. برای کودکانی که هنوز اسباببازی را زیاد به دهان میبرند، تمیز بودن سطح و نبود پرز یا تکه جداشدنی اهمیت بیشتری دارد.
برای کاملتر کردن فضای بازی، راهنمای خرید جغجغه نوزاد و راهنمای خرید کتاب پارچهای نوزاد را هم ببینید. این وسایل وقتی بهترند که ساده، قابل شستوشو و متناسب با مرحله رشد کودک باشند.





